มาอัพบล็อคที่ดองมานานเพื่อการนี้โดยเฉพาะ...วันนี้วันที่4มิถุนายน2008ใช่ม้า?ฉะนั้นจะเป็นวันอะไรไปไม่ได้นอกจาก..
*รัวกลองๆ*
วันพุธนั่นเอง..เอ๊ยไม่ใช่แระ วันเกิดซะมีสุดที่รักปาร์ค ยูชอนนั่นเอง
ไม่พูดพร่ำทำเพลงแระเรามาอวยพรกันดีก่า..
พี่ยูชอน..แก่ขึ้นอีกปีแล้วเนอะ รักษาสุำขภาำพบ้างล่ะ อย่าโหมงานหนักมากเกินไปแล้วเีืรื่องสูบบุหรี่กับแต่งเพลง
ตอนดึกๆนะเพลาๆลงบ้าง มันเสียสุขภาพ จากนี้ไปก้มีึความสุขให้มากๆนะ ขอให้มากขึ้นทุกวันๆเลยล่ะ
อีกอย่างนึงดูแลพี่จุนซูดีๆนะ รักกันๆเน้อ สุดท้ายแด่ผู้ชายที่ชื่อปาีีร์ค ยูชอน ผู้ชายที่ตอนแรกไม่เึคยอยู่ในสายตา
แต่ตอนนี้กลับอยู่ในทุกลมหายใจเพราัะรอยยิ้มสดใสและึความอ่อนโยนของเขาผู้ชายที่อดทนกับทุกสิ่งที่ผ่านมา
ในชีวิตและผู้ชายที่ร้องไห้ออกมาได้อย่างไม่อายใคร ไม่กลัวเสียภาพพจน์อะไรเลย
เพราะเค้าเป็นตัวเองอย่างมากตลอดเวลาและผู้ชายที่ทำให้เรารู้สึกว่ารักมากที่สุด
Yoochun oppa,it's your birthday again..getting older,neh? Please take care of yourself and don't work so hard.I'm not gonna tell you to quit smoking and composing music late at night but I'll tell you to decrease the rate of it because it's not really good for your health.From now on,I hope you'll be happy and happier day by day.And one more thing,take good care of Junsu oppa too,you guys are LOVE!!Finally,for a man named Park Yoochun,who never caught my eyes at first sight but now he's in my every breath because of his bright,cheerful smiles and his sensitivity,a man who always endures with every experiences in his life,a man who can cry on stage in front of the fans without care because he always be himself and a man..who makes me feels like he's one of my essential love of my life.
เอาล่ะ..เราำก้ไม่มีของขวัญอะไรจะให้ได้ในตอนนี้อ่านะ เอาเป็นฟิคแล้วกันเน้..ตามไปอ่านกันเล้ย
